Skinty Fia
Skinty Fia maakt het geluid van Fontaines D.C. donkerder en breder. De gitaren hangen vaker in een waas, de bas trekt duidelijke lijnen en Grian Chatten gebruikt zijn stem met meer beheersing. De band kijkt naar Ierland vanuit een leven buiten het land. Die afstand past bij muziek die vertrouwd klinkt, maar steeds minder vanzelfsprekend aanvoelt.
In ár gCroíthe go deo opent met geduld. Een herhaalde basfiguur en de samenzang bouwen langzaam spanning op, tot de muziek veel groter wordt. Het nummer kiest niet voor een snelle ontlading. Daardoor bepaalt het meteen het tempo waarin je deze plaat het beste kunt benaderen: de details en de sfeer hebben tijd nodig.
Gelukkig zijn er ook directe ingangen. Jackie Down The Line koppelt een stevig basritme aan heldere gitaren en een refrein dat snel blijft hangen. De zwaarmoedigheid verdwijnt niet, maar krijgt een aanstekelijke vorm. De titeltrack zoekt juist een andere beweging, met een dansbaar ritme en een bijna gesproken, ritmische zangpartij. Het klinkt als een uitbreiding van de band, geen los experiment.
The Couple Across The Way maakt de grootste ruimte vrij. Chatten zingt met alleen een accordeon naast zich, waardoor de kleine menselijke geschiedenis extra dichtbij komt. I Love You bouwt vanuit een terughoudender begin naar een veel heftigere voordracht. Daar laat de band zien hoe goed een zorgvuldig opgebouwde spanning bij zijn woorden past.
Het dichte, sombere geluid maakt Skinty Fia minder onmiddellijk dan sommige eerdere singles. Een paar nummers vragen geduld voordat hun verschillen duidelijk worden. Maar de afwisseling tussen gitaarmuziek, dansritme en het sobere accordeonlied geeft het album meer diepte dan die eerste indruk suggereert. Fontaines D.C. klinkt zoekend, zonder onzeker te spelen. De sterke liedjes maken van die zoektocht een overtuigend geheel.
