Try It...You Might Like It: GA-20 Does Hound Dog Taylor
Op Try It...You Might Like It: GA-20 Does Hound Dog Taylor zoekt het Amerikaanse trio naar de energie van een voorbeeld. De muziek van Hound Dog Taylor vraagt om schuivende gitaren, stevige ritmes en een uitvoering die niet te netjes wordt. GA-20 neemt die aanpak serieus. Twee gitaren en drums zijn genoeg om het geluid vol te laten klinken, ook zonder bassist.
She's Gone zet de toon. De drums schuifelen nadrukkelijk onder de vervormde gitaar, terwijl de zang zijn verhaal direct naar voren brengt. De slidegitaar maakt de randen scherper. Het plezier zit vooral in de wisselwerking: de ene gitaar houdt het ritme vast, de andere mag daar veel onrust omheen maken.
Let's Get Funky en Give Me Back My Wig houden de beweging stevig op gang. De nummers leunen op hun ritme zonder als technische demonstraties te gaan klinken. Sitting At Home Alone biedt vervolgens een tragere, meer uitgewerkte kant. De band kan het tempo terugnemen zonder alle spanning te verliezen.
Op Sadie komen de ruwe zang, de schuifelende drums en de slidegitaar mooi bij elkaar. De partijen blijven duidelijk, terwijl het geheel stevig doorduwt. Het korte Hawaiian Boogie sluit levendig af. De gitaren en drums maken er een uitbundig slot van zonder een uitgebreid arrangement nodig te hebben.
Helemaal dezelfde losheid en doorleefde zang als het voorbeeld haalt GA-20 niet. De uitvoering heeft soms een strakkere, meer beheerste energie. Dat maakt deze plaat vooral een overtuigend eerbetoon met een eigen speelplezier. Het trio bewaart de directe kracht van de nummers en laat horen waarom die oude bluesvorm nog steeds werkt. Wie van ruwe gitaren en aanstekelijke ritmes houdt, krijgt hier een bijzonder gemakkelijke ingang.
