VOL. 4 :: SLAVES OF FEAR
VOL. 4 :: SLAVES OF FEAR laat HEALTH zwaarder en somberder klinken. De drums slaan hard, de elektronische klanken schuren en de gitaren geven de muziek korte, stevige accenten. Jake Duzsiks zachte stem blijft daar vreemd rustig boven hangen. Dat verschil is herkenbaar van de band, maar krijgt hier een nadrukkelijker gevoel van onrust en dreiging.
PSYCHONAUT maakt die wereld meteen duidelijk. De harde ritmes en scherpe ruis laten weinig ruimte over. Toch blijft er een herkenbare vorm in het geluid. De productie kan de verschillende klappen groot maken zonder alles tot één onduidelijke massa terug te brengen. Dat geeft de opening veel directe kracht.
GOD BOTHERER gebruikt de metalinvloed nadrukkelijker. De korte, snelle bewegingen zorgen voor een ander soort spanning dan de meer slepende stukken. Verderop laat WRONG BAG horen hoeveel gewicht de band met synthesizers kan maken. De elektronische klanken staan niet alleen achter de gitaren, maar dragen zelf een belangrijk deel van de aanval.
De voortdurende druk heeft ook een beperking. Over twaalf nummers worden sommige middelen voorspelbaar en niet alle melodieën blijven even goed hangen. De sombere teksten geven de muziek een duidelijke omgeving, maar voegen niet overal een nieuw gezichtspunt toe. Daardoor verliezen sommige uitbarstingen kracht, juist omdat ze zo vaak terugkomen.
De titeltrack brengt de spanning later weer scherper in beeld. Afsluiter DECIMATION kiest vervolgens voor een zachtere, bijna gefluisterde benadering. Dat verschil is welkom, ook al voelt het meer als een nagedachte dan als een grote afronding. SLAVES OF FEAR heeft veel sterke klanken en een overtuigend zwaar karakter. De beste stukken combineren die kracht met een duidelijke melodie of ritmische vondst. Als geheel had de plaat meer gewonnen bij afwisseling, maar het specifieke contrast tussen rustige zang en harde elektronica blijft aantrekkelijk.
