Cosmic Messenger
Cosmic Messenger zet de elektrische viool van Jean-Luc Ponty midden in een verzorgde, strak georganiseerde fusionband. Elektronische toetspatronen geven de muziek een herkenbare omgeving. Gitaar, bas en drums houden haar in beweging. Binnen die stevige structuren blijven de vioollijnen vloeiend. De plaat is gemakkelijk binnen te stappen, ook wanneer het ritme ingewikkelder wordt.
Het titelnummer maakt meteen een sterke indruk. Echo-effecten geven de viool een bijzonder ruimtelijk geluid, terwijl de band eronder een duidelijke groove vasthoudt. De elektronische klanken horen bij de compositie. De melodie blijft tussen de verschillende kleuren duidelijk aanwezig.
The Art of Happiness brengt de funk sterker naar voren. Bas en gitaar geven de muziek een stevige vorm waarboven Ponty vrij kan bewegen. I Only Feel Good with You kiest een zachtere omgeving, met milde toetskleuren en ingetogen begeleiding van de ritmesectie. Dat verschil geeft de plaat prettig wat lucht.
Fake Paradise doet meer met wisselende ritmische patronen. De muzikanten keren terug naar een herkenbare opzet en maken die ondertussen open voor verschillende hoofdrollen. Zowel gitaar als viool krijgt een plek. Ook tijdens de veranderingen blijft het gezamenlijke geluid helder. De grote beheersing maakt het spel zelden stijf.
De aanpak heeft wel iets vertrouwds. Sommige stukken werken bestaande ideeën van Ponty verder uit, zonder een nieuwe richting te vinden. De toetsen dienen bovendien vaker als omgeving dan als gelijkwaardige solostem. Dat beperkt de verrassing, maar neemt het plezier van de uitvoering niet weg. Cosmic Messenger blijft een aantrekkelijke ontmoeting tussen melodie, elektronische sfeer en precies samenspel. Het is een toegankelijke kennismaking met viool in jazzrock.
