Upside Downside
Upside Downside verbindt de directe kracht van rockgitaar met de melodische beweging van jazz. Mike Stern heeft een heldere, gedreven soloklank, maar de muziek biedt meer dan een omgeving voor snelle solo's. Bas, toetsen, drums en saxofoon geven de arrangementen een eigen karakter. De muziek overtuigt door energie én melodie.
Het titelnummer maakt de krachtige aanpak meteen duidelijk. De gitaar en de groep eromheen spelen met genoeg overtuiging om de muziek iets lichamelijks te geven. Stern beweegt snel door een frase zonder snelheid tot het enige doel te maken. Zijn klank houdt binnen de jazzomgeving een rand van blues en rock.
Goodbye Again laat een zachter perspectief zien. De altsaxofoon van David Sanborn brengt een andere expressieve stem in het arrangement. Het rustigere tempo maakt plaats voor melodie. Dat tegenwicht laat horen dat Stern zich niet voortdurend harder hoeft uit te drukken.
Op Mood Swings verandert de bezetting, met Jaco Pastorius op bas. Die andere ritmische persoonlijkheid geeft het nummer een bijzonder levendig karakter. De bas is een melodische aanwezigheid en dient niet alleen als fundament. Gitaar en saxofoon kunnen daardoor rond nog een sterke stem bewegen.
De verzorgde elektrische omgeving vraagt misschien even omschakelen wanneer je vooral akoestische jazz gewend bent. Voor gitaarliefhebbers hoort die directe klank juist bij de aantrekkingskracht. Upside Downside biedt expressief solospel, overtuigende rustige momenten en genoeg samenspel om beide interessant te houden. De sterke kant van Stern is hoe hij muzikale souplesse met gevoel verbindt. De plaat blijft een uitnodigend voorbeeld van hoeveel jazz en rock elkaar kunnen geven wanneer het spel een duidelijke richting heeft.
