Psalm 69
Psalm 69 maakt van herhaling een krachtige vorm van spanning. Ministry zet zware gitaren, harde drums en vervormde stemmen strak naast elkaar. Samples onderbreken die beweging zonder haar echt te laten ontsporen. Het klinkt agressief en behoorlijk overdreven, maar de nummers zijn zorgvuldiger opgebouwd dan hun ruwe buitenkant doet vermoeden.
N.W.O. zet de toon met een dwingend ritme en stemmen die tussen de instrumenten opduiken. De herhaling krijgt iets dreigends doordat kleine veranderingen telkens de aandacht verplaatsen. Just One Fix maakt de gitaarpartij nog directer. De drums geven de riff een stevige aanloop, waarna het nummer zijn beperkte middelen bijzonder effectief blijft gebruiken.
TV II laat de band veel sneller en onrustiger bewegen. Korte uitbarstingen worden onderbroken door geschreeuw, waardoor de stiltes net zo nadrukkelijk onderdeel van het ritme worden. Hero sluit met zijn gitaarwerk dichter aan bij thrash metal. Die afwisseling voorkomt dat iedere aanval dezelfde vorm krijgt, ook wanneer de klank overal hard blijft.
Jesus Built My Hotrod geeft het album met de gastzang van Gibby Haynes een merkwaardig uitgelaten moment. Zijn voordracht en de voortjagende begeleiding maken het nummer bijna vrolijk op een plaat die verder weinig vriendelijkheid biedt. Het titelnummer zoekt het juist in de botsing tussen religieuze zang en scherpe gitaren. Ministry gebruikt de overdrijving met genoeg gevoel voor humor om niet voortdurend bloedserieus te klinken.
Scare Crow brengt een trager, beklemmender gewicht mee. Het werkt goed als tegenwicht voor de snellere nummers. De afsluitende uitbarstingen van geluid bieden minder duidelijke liedjes en kunnen de vaart uit de plaat halen. Ook de herhaling vraagt soms veel geduld. Toch blijven de beste stukken opvallend trefzeker: harde muziek met een duidelijke vorm, sterke riffs en voldoende vreemde details om meer te zijn dan alleen een voortdurende aanval.
