Come on Die Young
Come on Die Young zoekt zijn kracht vaker in terughoudendheid dan in een onverwachte harde klap. Mogwai laat eenvoudige gitaarlijnen lang doorklinken en geeft toetsen, stemfragmenten en kleine klankveranderingen veel ruimte. Het maakt de plaat somber en samenhangend. Diezelfde aanpak kan ook traag aanvoelen wanneer een idee te weinig verandert.
Punk Rock: opent met Iggy Pops gesproken stem boven rustige gitaar. Het fragment geeft de muziek een houding zonder dat de band daarvoor zelf hoeft te schreeuwen. Daarna laat Cody een andere kant horen, met Stuart Braithwaites zang duidelijker aanwezig dan op veel eerder werk. De eenvoud helpt het nummer om dichtbij te komen.
Helps Both Ways gebruikt commentaar bij een Americanfootballwedstrijd tussen zijn instrumenten. Het is een vreemd detail binnen een terughoudend arrangement, maar het maakt de omgeving herkenbaar. De rustige gitaar en het lage ritme houden het geheel bij elkaar. Het nummer laat zien dat Mogwai niet altijd een grote uitbarsting nodig heeft om een stemming te bepalen.
De lange stukken later op de plaat vragen meer geduld. Ex-Cowboy en Chocky werken met verschuivende lagen die langzaam hun effect krijgen. Christmas Steps komt het overtuigendst bij een duidelijke ontlading uit. De gitaren bewegen eerst ruim om elkaar heen, waarna bas en drums de druk opvoeren en het geluid veel harder wordt. De terugkeer naar rust geeft het nummer vervolgens een passend einde.
Niet iedere ontwikkeling heeft dezelfde werking. Soms blijven riffs en stemmingen te lang op dezelfde plek, waardoor het album meer als één uitgerekt stuk dan als een sterke reeks nummers voelt. Maar de beste passages gebruiken die lengte juist goed. Come on Die Young is vooral geslaagd wanneer de kleine veranderingen genoeg richting geven aan de sombere omgeving. Het is een veeleisende vervolgstap met enkele bijzonder sterke momenten, ook al houdt niet alles de aandacht even stevig vast.
