Roots Rock Riot
Roots Rock Riot laat Skindred zware gitaren verbinden met ritmes waarop je wilt bewegen. De combinatie van metal, punk en reggae blijft gemakkelijk te volgen, ook wanneer Benji Webbe snel van zangstijl wisselt. De plaat maakt van die verschillen geen losse attracties. De duidelijke melodieën en het enthousiaste samenspel houden de songs bij elkaar.
De titeltrack en Ratrace laten horen hoe goed een harde riff met een dansbare beweging kan samenwerken. Webbe kan fel uithalen zonder het gevoel voor een pakkende zanglijn kwijt te raken. De band wil hier duidelijk energie losmaken. Toch hebben Trouble en Choices and Decisions ook een donkerdere ondertoon, waardoor de opgewekte instelling niet het hele verhaal vertelt.
Alright geeft de melodie meer ruimte met breed uitgewerkte zangharmonieën. Trouble houdt zijn refrein juist eenvoudiger en directer. Ease Up brengt duidelijkere jungle-invloeden in de ritmes. De reggae staat niet voortdurend vooraan, maar verandert wel de manier waarop de zware muziek beweegt. Dat verschil maakt de plaat afwisselender dan een reeks rechtlijnige gitaaruitbarstingen.
Cause Ah Riot vat de aanpak goed samen. Het nummer begint met jungle en ragga, schakelt naar een zware riff en vindt daarna een toegankelijk refrein. Aan het einde krijgen de gitaren opnieuw nadruk. Die overgangen werken doordat de muzikanten elkaar blijven volgen. Webbe draagt veel van het karakter, maar de band geeft hem genoeg verschillende aanknopingspunten om zijn stem meer te laten doen dan alleen erbovenuit komen.
Niet iedere combinatie valt even netjes op zijn plaats. Killing Me heeft plezier en beweging, maar mist de samenhang van de sterkste songs. Toch overtuigt Roots Rock Riot door zijn melodieën en het gemak waarmee stevig spel in een uitnodigend ritme verandert. De muziek vraagt weinig voorkennis. Een goed refrein en de drang om mee te bewegen zijn meestal genoeg.
