I Know You Be Houserockin'
I Know You Be Houserockin' brengt veel van de eerste twee Gories-albums samen. Het is een ruime kennismaking met een band die juist bijzonder weinig nodig heeft: twee gitaren, eenvoudige drums en stemmen die weinig moeite doen om netjes te klinken. De blues blijft steeds herkenbaar, maar de uitvoering heeft de ongeduldige felheid van punk.
Het materiaal uit I Know You Fine, But How You Doin' heeft iets meer klank en ruimte. Dat maakt de songs niet vriendelijk. De gitaren galmen, de drums blijven nadrukkelijk aanwezig en Mick Collins en Dan Kroha zingen met verschillende soorten ruwheid. Die combinatie geeft de muziek meer karakter dan technische afwerking hier had kunnen toevoegen.
Early in the Morning en Six Cold Feet laten de tragere kant werken. De klank rond de instrumenten wordt onderdeel van de sfeer, terwijl de zang dicht bij de blues blijft. Nitroglycerine zoekt de spanning juist met meer urgentie. De band kan met dezelfde beperkte middelen heel verschillende vormen van onrust oproepen.
De nummers uit House Rockin' klinken nog kaler en schraler. Boogie Chillun maakt duidelijk hoe weinig noten nodig zijn voor een overtuigende beweging. Give Me Love zet daar een wildere uitbarsting tegenover. De songs hebben geen dikke productie nodig om kracht te krijgen, maar vragen wel bereidheid om de rafels toe te laten.
Dat laatste is ook de belangrijkste drempel. De dunne opnameklank en het soms onvaste spel kunnen over deze lengte vermoeiend worden. De verzameling is vooral aantrekkelijk wanneer je plezier haalt uit ritme, stemmen en een directe uitvoering. Dan is de eenvoud juist een voordeel. I Know You Be Houserockin' laat zien hoeveel persoonlijkheid in een paar akkoorden kan zitten, zonder de band mooier voor te stellen dan hij klinkt.
