S/T
This Will Destroy You heeft op S/T weinig haast om ergens aan te komen. De gitaren klinken lang door, de drums kiezen hun momenten en kleine elektronische klanken bewegen tussen de partijen. Het is instrumentale rock waarin de sfeer minstens zo belangrijk is als de uiteindelijke uitbarsting. De heldere opname maakt die rustige details goed hoorbaar.
A Three-Legged Workhorse geeft meteen een bruikbare indruk. De melodieuze gitaren hangen boven eenvoudige drums, met elektronische beweging daar tussendoor. De muziek blijft ruim genoeg om de afzonderlijke klanken te volgen. Het nummer wint door die rustige aandacht voor het samenspel.
Villa Del Refugio zoekt nog minder naar een herkenbaar hoogtepunt. De lang aangehouden klanken en groeiende ruis vormen een warm, traag bewegend geheel. Het is een welkom verschil met de gebruikelijke opbouw naar steeds hardere gitaren. In They Move on Tracks of Never-Ending Light krijgen de elektronische ritmes juist meer nadruk, zonder dat de gitaarmelodieën naar de achtergrond verdwijnen.
De band kan ook gewoon een sterke melodie neerzetten. Threads gebruikt eenvoudige partijen en veel ruimte om een direct gevoel over te brengen. Afsluiter Burial on the Presidio Banks vindt zijn kracht weer in een grotere verandering: de heldere gitaren maken plaats voor veel zwaardere vervorming, met een hoge gitaarlijn die daar doorheen blijft klinken.
Er zit een duidelijke beperking aan deze aanpak. Niet iedere lange ontwikkeling heeft dezelfde spanning en de vertrouwde postrockvorm laat zich geregeld voorspellen. De verzorgde klank kan dat niet overal oplossen. Toch maken de warme drones, kleine elektronische toevoegingen en duidelijke melodieën S/T aantrekkelijk. This Will Destroy You weet hoe een eenvoudige partij veel ruimte kan vullen zonder meteen ingewikkeld te hoeven worden.
