Atma
Atma laat YOB zwaar en ruw klinken. De gitaren hebben een korrelige klank, de drums houden de beweging stevig en de zang wisselt van een scherpe hoogte naar lagere, rauwere klanken. De band gebruikt lange composities om dat geluid ruimte te geven. Het resultaat is op zijn best meeslepend, al maakt niet ieder stuk die lengte even overtuigend waar.
Prepare the Ground opent met veel gewicht en een psychedelisch randje. De gitaarpartijen hebben genoeg karakter om de muziek meer te geven dan alleen een zware aanslag. YOB laat de riffs doorwerken en zoekt de spanning in de beweging eromheen.
Het titelnummer voelt losser in zijn verloop. Halverwege krijgt het meer richting door een korte, telkens terugkerende gitaarfiguur. Die herhaling maakt de muziek doelgerichter.
Before We Dreamed of Two vraagt het meeste geduld. De tragere delen hebben een sterke sfeer, maar kunnen ook het gevoel geven dat de ontwikkeling wat achterblijft bij de speelduur. Daar staat tegenover dat de ritmes en de wisselingen in intensiteit meer beweging bieden dan de eerste indruk doet vermoeden.
Adrift in the Ocean maakt het slot overtuigend. De gitaaropening laat de spanning groeien voordat de zwaardere beweging het overneemt. De compositie heeft voldoende contrast om de lange vorm een duidelijk doel te geven. Hier komen de sterke kanten van de plaat het best samen.
De mistige afwerking maakt sommige details lastiger te volgen. Toch houdt Atma genoeg karakter in de riffs en de uitvoering om boeiend te blijven. De plaat vraagt aandacht, en niet iedere omweg is even nodig. Haar beste passages geven die inspanning echter een overtuigende beloning.
