Longing
Longing maakt van weinig instrumenten een bijzonder ruim geluid. Bell Witch heeft basgitaar, drums en stemmen nodig om zijn trage nummers gewicht te geven. De leegte tussen de noten is daarbij net zo belangrijk als de harde momenten. De muziek groeit doordat melodieën en verschillende stemkleuren die ruimte langzaam veranderen.
De lange opening neemt uitgebreid de tijd om haar zware klank neer te zetten. De bas vult zowel de lage als de melodieuze kant, terwijl de drums het trage tempo zorgvuldig bewaken. De diepe zang maakt de muziek harder, maar de helderdere stemmen geven de opbouw een persoonlijker karakter. Het verschil houdt de lange vorm in beweging.
Rows (Of Endless Waves) zet aanvankelijk steviger in. Daarna wordt het geluid opener en begint een nieuwe opbouw waarin de zang steeds meer nadruk krijgt. Het nummer bewaart zijn grootste effect voor later. De melodieuze stem en de instrumenten versterken elkaar op het moment dat de muziek breder wordt.
Longing (The River Of Ash) kiest een andere verdeling. De heldere zang krijgt een centrale rol en laat de muziek soms bijna als een somber gezang klinken. De bas blijft het gewicht dragen, maar de veranderingen in intensiteit geven het nummer een andere vorm dan alleen een opeenvolging van zware akkoorden.
De lengte en de enigszins gedempte productie vormen wel een grens. Niet ieder stuk onderscheidt zich meteen en sommige passages hadden hun effect in minder tijd kunnen bereiken. Toch overheerst de kracht van het samenspel. Bell Witch laat horen hoeveel een herkenbare melodie kan doen binnen een zeer traag ritme. Longing is vooral overtuigend wanneer de stemmen de zware klank openbreken en de muziek iets extra's te zeggen geeft. De plaat vraagt geduld, maar gebruikt haar beperkte middelen met genoeg eigenheid om dat vaak te verdienen.
