At the Heart of Winter
At the Heart of Winter geeft Immortal meer ruimte zonder de felheid kwijt te raken. De gitaren klinken stevig en duidelijk, de melodieën krijgen meer gewicht en de drums zorgen voor afwisseling binnen de lange nummers. Het blijft extreme metal, maar de kracht komt hier net zo goed uit de opbouw als uit pure snelheid.
Withstand The Fall Of Time zet direct een herkenbare gitaarpartij neer. De zware aanslagen en Abbaths raspende stem bepalen het karakter, terwijl de melodieën de muziek een grotere reikwijdte geven. Het geluid is hard genoeg om te blijven schuren en helder genoeg om de riffs te onthouden. Die verhouding houdt de opener overtuigend overeind.
Het titelnummer kiest voor een andere ingang. Een rustige, donkere instrumentale opening geeft de muziek eerst wat afstand. Wanneer het volle geluid binnenkomt, voelt de omslag daardoor krachtiger. Immortal gebruikt die ruimte niet om vriendelijk te worden. De dreiging blijft aanwezig, ook wanneer de gitaar niet voortdurend vooruitraast.
Horgh heeft een belangrijke rol in dat evenwicht. De drums wisselen hun beweging en ondersteunen de composities met meer dan alleen een snelle ondergrond. Naast het duidelijke gitaarwerk geeft dat de nummers een steviger vorm. Solarfall behoort tot de stukken die de melodieuze kant en het winterse karakter van de plaat goed samenbrengen.
De raspende stem blijft de grootste drempel voor wie de band nog niet kent. Ook de uitgebreide composities vragen meer aandacht dan een korte uitbarsting zou doen. Maar het sterkere melodische gevoel maakt dit wel een toegankelijke ingang tot Immortal. At the Heart of Winter klinkt ambitieus zonder zijn basis te verliezen. De riffs, het drumwerk en de consequente sfeer geven de plaat genoeg eigen kracht om haar reputatie ook muzikaal waar te maken.
