Heritage
Op Heritage geeft Lionel Loueke zijn muziek een stevige ritmische basis zonder haar beweeglijkheid te verliezen. De gitarist en zanger uit Benin werkt met toetsenist en coproducer Robert Glasper, bassist Derrick Hodge en drummer Mark Guiliana. West-Afrikaanse invloeden, jazz en elektrische klanken komen dicht bij elkaar. Loueke houdt een herkenbare stem binnen dat brede geluid.
Ifê begint met percussief gitaarspel en meerdere zanglagen. De klikgeluiden in de zang horen bij het ritme en klinken als een extra instrument. De gitaar kan ondertussen melodie toevoegen of juist de beweging versterken. Het is een sterke opening omdat de verschillende onderdelen meteen samenwerken.
Freedom Dance kiest een directere, felle aanpak. Hodge legt een funky baslijn neer en Louekes elektrische gitaar krijgt meer kracht. Guiliana houdt de muziek strak zonder haar vast te zetten. Het nummer is toegankelijk door zijn duidelijke beweging, maar heeft genoeg details om ook het samenspel te blijven volgen.
Tribal Dance laat een andere kant van de samenwerking horen. De zang van Gretchen Parlato en de herhaalde melodische lijnen geven het iets meeslepends. De intensiteit kan groeien en weer afnemen zonder dat de basis verloren gaat. Op Chardon wordt de ruimte groter: zacht pianospel sluit aan op Louekes zorgvuldig geplaatste akoestische gitaar.
Ook het ritmisch onrustigere Farafina laat horen hoe goed de bezetting op elkaar aansluit. Bas, drums en gitaar kunnen stevig tegen elkaar bewegen en toch samen blijven klinken. Heritage werkt juist door de afwisseling tussen die felle momenten en het zachtere materiaal. De warme zang maakt de muziek gemakkelijk benaderbaar, terwijl de ritmes en klankdetails haar karakter geven. Loueke en Glasper bouwen een gezamenlijk geluid waarin de gitaar steeds een eigen plaats houdt.
