Veni Vidi Vicious
Veni Vidi Vicious heeft weinig geduld voor een rustige aanloop. The Hives jagen hun gitaren en drums vooruit, terwijl Pelle Almqvist met zijn schreeuwende zang voor nog meer druk zorgt. Zijn stem slaat geregeld over in een korte kreet. Dat past bij muziek die zijn boodschap zo snel mogelijk wil overbrengen. De riffs zijn eenvoudig, de refreinen duidelijk en de meeste nummers blijven maar kort hangen voordat de volgende uitbarsting begint.
"Die, All Right!" is een sterk voorbeeld. De drums zetten meteen kracht en de herhaalde gitaarpartij geeft het refrein alle ruimte. Het nummer hoeft zich niet steeds te veranderen om te werken. "Main Offender" kiest voor grote akkoorden en een herkenbare zangpartij, met achtergrondstemmen en een klein orgelslot als extra kleur. De opzet blijft simpel, maar de band weet precies welke onderdelen een liedje nodig heeft.
"Outsmarted" haalt veel uit zijn pakkende kern. De snelheid en de nadruk op ritme geven het een vrolijke brutaliteit. Daartegenover staat "Find Another Girl", dat de vaart terugneemt en voor een duidelijk andere sfeer zorgt. Zo'n onderbreking is welkom op een plaat die doorgaans liever doorduwt. Het maakt de terugkeer naar de korte, felle nummers overtuigender.
De formule heeft ook grenzen. Sommige riffs en ritmes liggen dicht bij elkaar, waardoor niet elk nummer even sterk op zichzelf staat. De uitvoering is bovendien zo trefzeker dat de vermeende chaos soms op een zorgvuldig ingestudeerde show lijkt. Dat maakt de muziek minder verrassend, maar nauwelijks minder effectief. De kracht zit vooral in het tempo waarmee goede ideeën worden afgeleverd. Veni Vidi Vicious is een compacte, luide plaat die veel bereikt met weinig omhaal. De beste nummers hebben maar één kans nodig.
