Shattered
Shattered geeft de soulkant van Reigning Sound de hoofdrol. De gitaren zijn minder overheersend en Greg Cartwright gebruikt zijn stem met meer terughoudendheid. Dat maakt de plaat niet gevoelloos. De droevige melodieën en de zorgvuldige begeleiding geven de nummers juist ruimte om hun verhaal te laten overkomen, zonder voortdurend naar een harde uitbarsting te hoeven werken.
North Cackalacky Girl bewaart genoeg vaart om de band herkenbaar te houden. De ritmes zijn stevig en de zang heeft nog steeds een ruwe rand. My My vindt eveneens een directere rockbeweging. Het verschil met de rustigere songs zit daardoor niet in een volledig andere stijl, maar in hoeveel druk de muzikanten zetten.
Never Coming Home en Once More gebruiken strijkers zonder alles zwaar aan te zetten. De extra laag past tussen de instrumenten en ondersteunt de melodieën. Cartwright kan met een kleine verandering in zijn voordracht voldoende gevoel overbrengen. De nummers hebben meer aan die beheersing dan aan een steeds groter wordend arrangement.
You Did Wrong en Baby, It's Too Late laten het orgel duidelijk naar voren komen. Het geeft de zang een warme omgeving en houdt tegelijk genoeg beweging in de muziek. Bij In My Dreams krijgt een gitaarpartij juist extra effect doordat de rest van de plaat er zuiniger mee omspringt. Zulke verschillen maken de samenhang prettig.
De rustigere koers vraagt wel een andere verwachting. Wie vooral de luidruchtige garageaanval zoekt, kan de eerste indruk wat voorzichtig vinden. Ook grijpt de plaat nadrukkelijk terug op bekende soulvormen. De kwaliteit zit in de uitvoering en de songs. Shattered laat een band horen die minder hoeft te duwen om toch indruk te maken. De melodieën krijgen voldoende karakter en Cartwright zingt overtuigend genoeg om de eenvoud steeds te laten werken.
