Dawn of the Dragonstar
Een banjo in een snel powermetalnummer is een klein maar veelzeggend detail op Dawn of the Dragonstar. Twilight Force stopt Thundersword zo vol muziek dat er naast gitaren, drums en orkestgeweld ook voor zo'n onverwachte kleur ruimte blijkt. De band bouwt zijn fantasiewereld vooral met geluid. Zelfs zonder alle verhalen over draken te volgen, is de aantrekkingskracht van die uitbundigheid duidelijk.
Alessandro Conti maakt hier zijn eerste album met de groep. Zijn stem past goed bij de snelle, sterk versierde muziek, maar hij houdt de hoogste uithalen iets meer in de hand. Daardoor blijft er ruimte voor de partijen om hem heen. Het titelnummer begint met een dreigende introductie en schiet daarna vooruit, zonder dat de verschillende lagen meteen onoverzichtelijk worden. Technisch zit deze plaat bijzonder zorgvuldig in elkaar.
With the Light of a Thousand Suns laat horen wat de uitgebreide arrangementen kunnen toevoegen. De orkestpartijen krijgen echt een eigen rol en een passage met Spaanse gitaarinvloeden brengt een onverwachte draai. In de lange afsluiter Blade of Immortal Steel kan Twilight Force nog groter denken. De vele overgangen en melodieën maken het een passend hoogtepunt voor een band die duidelijk plezier heeft in overdrijven.
Dat plezier blijft niet de hele plaat even fris. Veel nummers bewegen langs vergelijkbare routes, met hoge zang, snelle begeleiding en weer een uitbundig refrein. De verschillen verdwijnen daardoor soms achter de gezamenlijke aanpak. Hoe knap de uitvoering ook is, iets meer afwisseling had de sterkste ideeën duidelijker laten uitkomen.
Dawn of the Dragonstar weet ondertussen precies voor wie het gemaakt is. Liefhebbers van rijk aangeklede powermetal krijgen sterke zang, levendige orkestpartijen en ruim voldoende melodie. De vernieuwingsdrang blijft beperkt, maar op de beste momenten is de combinatie van vakmanschap en ongegeneerde vrolijkheid genoeg om je volledig mee te nemen.
