Heroes Of Mighty Magic
Twilight Force neemt je op Heroes Of Mighty Magic zonder aarzeling mee een fantasiewereld in. Overal klinken toetsen, koren en snelle drums, met daarboven de hoge stem van Christian Eriksson. De Zweedse band heeft weinig behoefte aan terughoudendheid. Ook een simpel refrein krijgt zoveel versiering mee dat het bijna onderdeel van een grote filmscène wordt.
Battle of Arcane Might en Powerwind brengen die aanpak meteen in volle vaart. De melodieën zijn uitbundig en de instrumentale partijen volgen elkaar razendsnel op. Toch is de aantrekkingskracht niet alleen technisch. Riders of the Dawn heeft precies het soort refrein dat je na afloop nog eens wilt horen, en To the Stars houdt de zanglijn duidelijk genoeg om alle drukte te overleven. Dit is muziek die zich volledig aan haar eigen enthousiasme overgeeft.
Flight of the Sapphire Dragon laat de verwantschap met avontuurlijke filmmuziek goed horen. Daar krijgen de toetsen een belangrijke rol in het oproepen van een hele omgeving. There and Back Again en het titelnummer rekken de schaal verder op. De langere speelduur biedt ruimte voor uitgebreide orkestpartijen en grotere overgangen, al vraagt die stapeling ook flink wat aandacht van de luisteraar.
Niet alles profiteert van die overvloed. De gitaren hebben geregeld te weinig gewicht tegenover de toetsen, waardoor het geluid minder stevig is dan de snelheid doet vermoeden. Bovendien had de plaat een strakkere afsluiting verdiend. Na het grote titelnummer haalt het lange gesproken Epilogue de vaart er nadrukkelijk uit; de korte slottrack maakt dat nauwelijks goed.
Het plezier blijft uiteindelijk de doorslag geven, zolang je van deze vorm van powermetal houdt. De sterke refreinen en grote arrangementen maken Heroes Of Mighty Magic geregeld onweerstaanbaar vrolijk. Een kortere speelduur en wat meer ruimte voor de gitaren hadden van dit vermakelijke avontuur een overtuigender geheel gemaakt.
