Emblas Saga
De verschillende stemmen geven Emblas Saga zijn aantrekkingskracht. Brothers of Metal zet ruwe zang naast de heldere, krachtige melodieën van Ylva Eriksson. Daaronder klinken stevige gitaren, grote toetsenpartijen en ritmes die vooral bedoeld lijken om een zaal in beweging te krijgen. Het resultaat is uitbundige powermetal die haar verhalen over Noordse goden duidelijk met plezier vertelt.
De formule is vertrouwd. De refreinen zijn groot, de melodieën makkelijk te herkennen en de productie laat weinig losse eindjes horen. Toch houdt de wisselwerking tussen de stemmen de muziek levendig. Eriksson kan een refrein flink laten groeien, maar ook met een rustige melodie overtuigen. De andere stemmen zorgen voor extra gewicht en een ander soort spanning.
Hel heeft een sterk gitaarmotief en een overtuigend dramatisch karakter. Theft Of The Hammer kiest een directere, speelsere aanpak. Het nummer heeft vaart en een refrein dat goed bij het stevige ritme past. De band maakt het verhaal niet ingewikkelder dan nodig en laat de melodie het meeste werk doen.
In Weaver Of Fate komt Erikssons stem rustiger naar voren. De ballad geeft de plaat een nuttige onderbreking en maakt duidelijk dat het gezelschap meer kan dan gezamenlijk uitpakken. Het langere titelnummer neemt vervolgens meer tijd voor opbouw en afwisseling. Dat grotere formaat past goed bij de verschillende stemmen en de uitgesproken vertelstijl.
Niet alle nummers zijn even onderscheidend. De vertrouwde gitaarpatronen en grote zanglagen kunnen soms het gevoel geven dat je de volgende stap al kent. Ook komt de invloed van andere moderne powermetalbands duidelijk naar voren. Maar Emblas Saga hoeft geen nieuwe stijl uit te vinden om te werken. De uitvoering is sterk, de melodieën hebben overtuigingskracht en de band houdt de pret hoorbaar vast. Dat maakt dit vooral een bijzonder prettig album om hard mee te zingen.
