Abyss
De toetsen op Abyss veranderen de kleur van Unleash The Archers. Het geluid wordt helderder en krijgt iets futuristisch, terwijl de gitaren stevig blijven doorwerken. De band gebruikt die extra laag voor melodieën en sfeer. Daardoor voelt het vervolg op Apex als een uitbreiding van dezelfde wereld, met genoeg eigen karakter.
Het rustige Waking Dream bouwt de spanning op voordat het titelnummer echt loskomt. De overgang geeft de krachtige zang van Brittney Slayes veel ruimte. Haar stem blijft het vaste middelpunt wanneer de instrumenten drukker worden. In Through Stars wordt de melodie toegankelijker, met een refrein dat zich gemakkelijk laat volgen en gitaarpartijen die de vaart erin houden.
De band kan ook nog flink versnellen. Faster Than Light maakt zijn titel waar met snelle drums en levendig gitaarwerk. De technische partijen blijven gekoppeld aan duidelijke melodieën. Elders zorgen ruwe zang en zwaardere riffs voor contrast, zodat de toetsen het geluid niet volledig naar een lichtere kant trekken.
The Wind that Shapes the Land neemt meer tijd. Het nummer beweegt tussen rustige, emotionele passages en veel heftiger spel. Dat geeft de plaat een passend groots moment, al verloopt niet iedere overgang even vanzelfsprekend. Ook op andere uitgebreide stukken stapelen de ideeën zich soms zo op dat een eenvoudigere aanpak meer effect had gehad.
Toch heeft Abyss veel meer te bieden dan alleen omvang. De sterkste nummers verbinden de nieuwe klankkleuren aan overtuigende refreinen en een duidelijke opbouw. Slayes geeft die muziek kracht zonder alle aandacht voor zichzelf op te eisen. Wie vooral het donkerdere geluid van Apex waardeerde, moet mogelijk even aan de toetsen wennen. De melodieën en de stevige uitvoering maken die stap echter de moeite waard. Unleash The Archers houdt zijn herkenbare energie vast en vindt er genoeg nieuwe ruimte omheen.
