The Fire Is Mine
The Fire Is Mine krijgt zijn vaart vooral van de gitaren. Ze spelen strak en snel, leggen melodieën naast elkaar en laten genoeg ruimte voor Sabrina Valentine's heldere zang. Seven Kingdoms maakt de grenzen tussen zware riffs en toegankelijke refreinen klein. De liedjes blijven gemakkelijk te volgen, ook wanneer de muzikanten flink doorwerken.
De band heeft daarbij geen groot orkest nodig om breed te klinken. De twee gitaren vullen elkaar aan en de drums geven de muziek een stevige duw. Valentine zingt krachtig zonder een operastijl op te zoeken. Daardoor blijft haar stem dicht bij de directe aanpak van de instrumenten. Ze geeft de melodieën iets vriendelijks zonder de energie af te remmen.
Fragile Minds Collapse laat de zwaardere kant goed horen. De riffs en de actieve bas geven het nummer meer beweging dan een eenvoudig ritme onder een groot refrein. Ook In The Twisted Twilight heeft een felle aandrijving. De band houdt de melodie overeind, terwijl de gitaarpartijen duidelijk aan thrashmetal raken. Het blijft powermetal, maar dan met een scherpere rand.
Kardia draait de verhoudingen om. De zachte ballad geeft Valentine ruimte om een andere kant van haar stem te laten horen. Dat rustpunt werkt goed naast alle snelle partijen. Het maakt duidelijk dat deze band niet alleen door harder en sneller spelen overtuigt.
Niet ieder nummer gebruikt die mogelijkheden even verrassend. De voortdurende nadruk op kracht maakt sommige stukken wat voorspelbaar, en de langere passages leveren niet altijd evenveel op. De heldere productie houdt het geheel wel overzichtelijk. De gitaren blijven scherp en de zang wordt nergens begraven. The Fire Is Mine is een verzorgde, energieke plaat die haar vertrouwde ideeën goed uitvoert. Vooral de combinatie van twee beweeglijke gitaren en een duidelijke hoofdstem geeft Seven Kingdoms genoeg eigen karakter.
