Mother Earth
Mother Earth legt het belangrijkste deel van het geluid van Within Temptation bij Sharon den Adel en de symfonische arrangementen. De zware gitaren blijven aanwezig, maar ze bepalen niet langer voortdurend de richting. De muziek krijgt meer ruimte voor melodie, sfeer en een lichte folkinvloed. Den Adels heldere stem geeft die zachtere benadering genoeg overtuiging.
De titeltrack en Ice Queen laten goed horen hoe de band toegankelijkheid met grote gebaren verbindt. De toetsen dragen veel van de melodische beweging, terwijl gitaren en drums voor gewicht zorgen. De refreinen zijn gemakkelijk te volgen. Vooral de zang maakt dat de drukke aankleding een herkenbaar middelpunt houdt en niet alleen een verzameling effecten wordt.
Our Farewell zoekt meer rust en werkt vanuit een duidelijke balladvorm. De zwaardere gitaren later in het nummer geven de emotie extra kracht zonder de sfeer helemaal om te gooien. Never Ending Story en In Perfect Harmony trekken de folkachtige kant verder naar voren. In die rustigere omgeving kan Den Adel haar melodieën laten bewegen zonder steeds boven een volle band uit te hoeven komen.
Deceiver Of Fools maakt juist duidelijk dat ook de langere, stevigere stukken kunnen werken. De band houdt sfeer en melodie dicht genoeg bij elkaar om de omvang van het nummer te dragen. De toetsen zijn daarbij geen losse versiering. Ze vormen een belangrijk deel van de manier waarop de muziek zich ontwikkelt.
Toch zijn de verschillen tussen de songs niet overal groot genoeg. Sommige herhalingen verliezen spanning en de lengte van Caged en The Promise maakt dat bezwaar duidelijker. Mother Earth overtuigt daarom vooral als melodieuze, sfeervolle plaat. Wie vooral een voortdurende harde aanval zoekt, krijgt die hier niet. De beste momenten komen wanneer de band ruimte maakt voor een sterke stem en een melodie die rustig mag groeien.
