From All Purity
From All Purity maakt het je behoorlijk moeilijk om afstand te houden. Indian zet zware gitaren, hardnekkige ritmes en schurende zang dicht op elkaar. Door die klank heen lopen feedback en elektronische ruis. Het resultaat is beklemmend, maar heeft meer beweging dan alleen een onafgebroken muur van vervorming. De kleine veranderingen in die muur bepalen juist veel van de spanning.
The Impetus Bleeds laat dat goed horen. De drums houden een bijna machinale beweging vast, terwijl de gitaren verschillende lagen over elkaar leggen. Het nummer verandert vooral van kleur. Ruis en feedback geven de riffs een andere lading zonder dat de band telkens een nieuwe richting hoeft te kiezen.
Rhetoric of No biedt meer nadrukkelijke ritmische afwisseling. Het tempo en de accenten trekken de muziek even uit haar zware patroon. Halverwege geeft een andere gitaarbeweging het nummer een onrustiger karakter. Dat maakt het een sterk voorbeeld van hoe de band binnen een beperkte omgeving toch verschil kan aanbrengen.
Clarify gaat juist bijna helemaal op in geluid. Het instrumentale stuk verruilt de houvast van een riff voor brommen, piepen en opgebouwde ruis. Als klankexperiment past het bij de rest, maar de onderbreking haalt ook vaart uit het album. Het voegt een andere vorm van ongemak toe zonder de songs zelf sterker te maken.
Dat is tegelijk de beperking van From All Purity. De constante druk en geringe afwisseling kunnen na verloop van tijd vermoeien. De muziek vraagt veel aandacht voor kleine verschuivingen en geeft daar weinig rust voor terug. Toch is de uitvoering bijzonder overtuigend. De gitaren hebben gewicht, de zang blijft scherp door het geluid snijden en de ritmes houden de spanning vast. Indian maakt hier geen gemakkelijke plaat, maar wel een met een heel duidelijke eigen wil.
