Our Problem
Our Problem geeft Iron Monkeys vuile sludge een opvallend stevige groove. De gitaren zijn laag en zwaar, terwijl de zang eerder schuurt dan duidelijk woorden wil overbrengen. Toch blijft de muziek niet opgesloten in haar eigen hardheid. De riffs zijn herkenbaar en de drums geven ze genoeg beweging om de aandacht vast te houden.
Bad Year laat meteen horen waarom dat werkt. De patronen zijn niet bijzonder ingewikkeld, maar de ritmewisselingen geven het nummer een duidelijk verloop. De drums zetten accenten die het gitaarwerk scherper maken. Het samenspel geeft eenvoudige ideeën meer kracht dan een extra laag vervorming alleen zou kunnen doen.
De stem is daarbij een belangrijk deel van de klank. De ruwe uithalen versterken het gevoel van onrust, ook wanneer je de tekst nauwelijks kunt volgen. Dat zal niet voor iedere luisteraar werken. De zang kiest weinig afstand en blijft lang op dezelfde felheid zitten. Wie vooral een duidelijke melodische stem zoekt, krijgt hier weinig tegemoetkoming.
Het gitaarwerk biedt meer houvast. De zware, traditionele metalriffs hebben vaak een direct herkenbaar ritme en houden de muziek stevig op gang. Ook in het veel langere 9 Joint Spiritual Whip blijft de band nieuwe riffbewegingen gebruiken. De grotere vorm vertrouwt op dat doorlopende gitaarwerk, in plaats van het hele nummer op één patroon te laten rusten.
De lengte vraagt wel geduld, zeker wanneer de laatste stukken hun ideeën uitgebreider uitwerken. Our Problem is op zijn best wanneer de riffs en de ritmes elkaar direct versterken. Dan maakt Iron Monkey bijzonder overtuigende sludge: ruw, zwaar en toch helder genoeg van vorm om meer te zijn dan een aanhoudende uitbarsting. De plaat bewaart haar ongemakkelijke rand, maar zet daar genoeg sterke gitaarpatronen tegenover om ook buiten die eerste indruk interessant te blijven.
