Stoner Witch
Stoner Witch laat Melvins nadrukkelijker met rockliedjes werken, maar houdt hun voorliefde voor vreemde zijpaden vast. De beste stukken combineren herkenbare riffs met een ritme dat net iets anders beweegt dan verwacht. Buzz Osborne kan dreigend brullen of juist veel kalmer klinken. Dale Crover geeft beide kanten genoeg kracht om ze binnen hetzelfde album te laten passen.
Revolve is een van de duidelijkste voorbeelden van die directere aanpak. De gitaarpartijen hebben een sterke eigen vorm en blijven gemakkelijk hangen. De band klinkt hier toegankelijk zonder zijn zware karakter kwijt te raken. Er is weinig ingewikkelds nodig om de riffs een overtuigende beweging te geven.
Sweet Willy Rollbar kiest voor een veel kortere uitbarsting. Het tempo ligt hoog, de gitaren hebben iets punkachtigs en de drums houden het nummer nadrukkelijk in gang. Die felheid geeft de plaat een andere kant dan alleen trage zwaarte. De muzikanten kunnen het geluid groter maken door harder te duwen, maar weten ook wanneer een kort idee genoeg zegt.
Goose Freight Train verandert de omgeving opnieuw. De ontspannen, bluesachtige begeleiding en Osbornes terughoudender stem hebben een bijna loungeachtige sfeer. De rustige spanning laat horen hoeveel verschil in houding er binnen deze band past. De gitaar hoeft niet telkens maximaal te vervormen om de aandacht vast te houden.
De experimenten werken minder gelijkmatig. Magic Pig Detective laat de ruis erg lang doorgaan voordat het nummer echt loskomt. Ook de minimale basbeweging van Lividity houdt zijn spanning niet de hele tijd vast. Daardoor is Stoner Witch sterker in losse passages dan in een volledig vloeiende opbouw. De beste songs wegen echter zwaar mee. Ze laten een band horen die met krachtige riffs en opvallend spel genoeg houvast biedt om zijn vreemde uitstapjes toch interessant te maken.
