Caustic
Caustic maakt van zwaarte een omgeving waar je nauwelijks buiten komt. Primitive Man laat de gitaren extreem vervormen, houdt de ritmes laag en traag en zet daar een diepe, scherpe stem tegenover. Het geluid blijft voortdurend onder druk staan. Toch is de muziek niet alleen een kwestie van harder en langzamer spelen. De details in de riffs en de ruis houden de spanning in beweging.
My Will opent met feedback en een zware ritmische beweging. De gitaar heeft een ruwe, dichtgesmeerde klank, maar het patroon eronder blijft duidelijk genoeg om te volgen. De band gebruikt dat houvast om de vervorming steeds groter te laten voelen. Het geluid krijgt gewicht doordat de ritmes ruimte tussen de slagen laten.
Victim brengt meer vaart en nadrukkelijkere riffs. De drums maken de beweging feller, terwijl Ethan Lee McCarthy's stem dezelfde dreiging houdt. Die verandering geeft de plaat een ander soort energie zonder de sfeer open te breken. De groove blijft zwaar en onaangenaam genoeg om bij de langzamere stukken te passen.
De korte geluidsstukken bieden ook weinig echte rust. Ze onderbreken de lange nummers met statische ruis en een andere vorm van spanning. Inevitable brengt de verschillende lagen weer samen, met schurende gitaren, experimentele geluiden en harde drums. De band houdt die onderdelen nauw genoeg bij elkaar om de muziek als een geheel te laten aankomen.
De omvang blijft een flinke drempel. De aanhoudende druk en donkere klank maken het moeilijk om deze plaat achteloos op de achtergrond te laten lopen. Niet iedere passage blijft even scherp opvallen binnen die massa. Toch is Caustic overtuigend opgebouwd. De riffs hebben herkenbare verschillen en de vervorming vervult telkens een duidelijke functie. Primitive Man maakt hier uitzonderlijk zware muziek die haar kracht vooral uit samenhang en volharding haalt.
