Hearts Wide Open
Hearts Wide Open maakt veel mogelijk met heldere melodieën. Gilad Hekselman speelt soepel en precies, maar zijn gitaar hoeft niet voortdurend de grenzen van snelheid op te zoeken. Bassist Joe Martin en drummer Marcus Gilmore geven de muziek beweging en detail. Saxofonist Mark Turner voegt op een deel van de nummers een tweede melodische stem toe.
Korte fluitmelodieën geven de plaat een speels begin en einde. Daartussen krijgen de composities veel meer ruimte. Hazelnut Eyes laat de levendige kant van het gitaarspel horen, terwijl Brooze een steviger blues- en funkgevoel heeft. Turners saxofoon kan daar krachtig tegen de gitaar aan gaan staan, zonder de samenhang te verstoren.
Flower is rustiger en bijzonder melodieus. De bas helpt het nummer richting te geven en de ingetogen klank maakt de melodie gemakkelijk te volgen. Hekselman kan een frase duidelijk neerzetten en daarna ruimte laten. Dat gevoel voor dosering houdt het spel overtuigend.
One More Song laat horen hoe goed Turner in die benadering past. De saxofoon geeft de melodie herkenbare antwoorden, met een ritmesectie die het lange nummer licht in beweging houdt. De muzikanten hoeven het ritme niet voortdurend nadrukkelijk te markeren om elkaar te vinden.
Op Will You Let It? krijgt de gitaar een vrijere, folkachtige lijn, terwijl de drums vooral kleur toevoegen. Die ruimte past bij een plaat die zijn kracht zoekt in melodie en onderlinge reacties. De langere stukken vragen wel tijd; niet ieder detail komt meteen naar voren. Hearts Wide Open overtuigt doordat de techniek nooit het hele verhaal wordt. Hekselman schrijft nummers die het samenspel dragen en geeft zijn medespelers genoeg vrijheid om daar iets eigens aan toe te voegen.
