Bloody Kisses
Bloody Kisses maakt zware muziek opvallend melodieus. Type O Negative combineert trage, vervormde gitaren met keyboards en refreinen die veel dichter bij pop liggen dan de donkere aankleding doet vermoeden. Peter Steele zingt diep en nadrukkelijk. Zijn voordracht geeft de plaat een eigen gezicht, met een mengeling van verdriet, overdrijving en droge humor.
Christian Woman laat horen hoeveel er binnen die aanpak mogelijk is. Het nummer neemt ruim de tijd en wisselt zijn zwaardere delen af met een rustig middenstuk. De melodieën zorgen dat de lange opbouw goed te volgen blijft. De band houdt het groot, maar geeft de muziek ook zachtere plekken die de volgende zware inzet meer effect geven.
Black No. 1 vindt een vergelijkbare kracht in de combinatie van herkenning en overdaad. Het nummer kan sterk leunen op zijn refreinen, terwijl Steeles stem de hele voorstelling bij elkaar houdt. De grap zit niet alleen in de woorden. Ook de nadrukkelijke manier waarop de band zijn sombere stijl uitvoert, geeft het geheel een knipoog.
Summer Breeze laat die wisselwerking nog duidelijker horen. De oorspronkelijk lichte popsong krijgt een veel donkerdere klank, zonder zijn melodie kwijt te raken. De overgang naar Set Me on Fire houdt die melodieuze kant vast, met keyboards die de gitaren een andere kleur geven.
De plaat is wel te lang en niet iedere onderbreking helpt. De korte geluidsfragmenten halen de vaart uit de nummers, en sommige lange stukken blijven langer hangen dan hun ideeën dragen. Toch heeft Bloody Kisses genoeg sterke melodieën om die rommelige kant op te vangen. De combinatie van zwaar geluid en toegankelijk schrijven is overtuigend. Het is een plaat die haar somberheid groot maakt en er tegelijk om kan lachen.
