Karmacode
De bas staat op Karmacode opvallend ver naar voren. Lacuna Coil schuift zijn muziek in 2006 richting een compacter, zwaarder ritme, met duidelijke invloeden uit nu metal. De toetsen en de zang houden het verband met de gotische oorsprong vast. Het is een begrijpelijke verandering van aanpak, al zijn niet alle nummers sterk genoeg om die een heel album lang interessant te houden.
Our Truth laat de mogelijkheden goed horen. De stevige riff en Cristina Scabbia's versierde zangmelodie versterken elkaar. De begeleiding blijft eenvoudig genoeg om de stem duidelijk uit te laten komen. Ook Fragile gebruikt het verschil tussen een zware ondergrond en een beweeglijke melodie. De herkenbare kanten van de band zijn dus nog aanwezig, maar krijgen een nadrukkelijker ritmische basis.
To the Edge heeft een direct ritme en genoeg houvast om snel binnen te komen. In You Create krijgt de rustigere zang eerst meer plaats, voordat What I See de gitaren weer steviger laat spreken. Die overgang geeft de plaat een welkom verschil in intensiteit. Without Fear laat met zijn Italiaanse zang een zachtere kant horen en biedt nog een andere vorm van afwisseling.
Toch keert dezelfde combinatie van bas, gitaren en zang te vaak terug. Sommige refreinen zijn minder sterk dan de aanloop ernaartoe. Ook Andrea Ferro's stem werkt niet overal even overtuigend naast die van Scabbia. Wanneer de melodie onvoldoende draagt, vallen de beperkingen van de eenvoudige begeleiding sneller op. De stevige productie kan dat niet volledig oplossen.
De afsluitende cover van Enjoy the Silence past goed genoeg binnen de gekozen klank, maar voegt weinig spanning toe. Karmacode heeft een paar sterke nummers en een duidelijk herkenbare zangeres. Als geheel blijft de plaat te wisselvallig om de grotere nadruk op directheid volledig waar te maken. De beste momenten werken juist doordat melodie en ritme elkaar iets extra's geven.
